Zo, afgelopen dinsdagmorgen was het weer even ouderwets hard werken voor mij. Mijn baasje moest voor school ergens naartoe. In het begin dacht ik dat we gewoon naar school gingen, maar toen we in Utrecht het station overliepen wist ik dat dit niet waar was. Mijn baasje liep ook niet te slepen met een zware tas, dus dat was ook wel vreemd.

Maar goed. toen we eenmaal op het juiste perron aankwamen bracht ik haar bij een groepje klasgenoten. Die herkende ik van school. Het is niet altijd zo dat ik luid ga liggen snurken. dat denken ze allemaal wel, maar ik houd wel goed in de gaten wat er allemaal gebeurt hoor. Het zal me niet nog eens gebeuren dat mijn baasje denkt dat ik slaap en even stiekem zonder mij naar de WC gaat. Ik ben nieuwsgierig en wil altijd alles zien.

Maar goed we gingen naar Den Haag. Daar was ik voor zover ik weet niet vaker geweest. Nadat ik mijn baasje, met een beetje hulp van de mensen om me heen naar het museum gebracht had, mocht ik even uitrusten in een hele donkere koude ruimte. Ik vond dat maar niks. Het stonk daar.

Daarna gingen we naar een grotere, iets warmere, ruimte. Dat bleek een hele oude rechtbank te zijn. Dat vond ik wel boeiend, want er hingen veel verschillende luchtjes. En ik kon, ook niet belangrijk, even mijn oogjes sluiten. Toen we daar klaar waren gingen we door het museum heen lopen. Daar was het ook al zo donker en er waren heel veel verstopte op en afstapjes. Dus dat was goed opletten geblazen. Het was er erg smal en we waren met veel mensen. Dat maakte het er allemaal niet makkelijker op.

Toen we na een uurtje weer buiten stonden heb ik mijn baasje helemaal alleen naar het station gebracht. Mijn baasje wist de weg niet zo goed en dacht dat ze het wel moest vragen onderweg. Maar niet dus!!! Ik heb mijn baasje helemaal alleen bij het station gebracht!! Daar werd ik heel erg beloond, omdat ik de weg zo goed had onthouden. Op het station heb ik zelfs mijn baasje naar de balie gebracht. Nadat we toen in de trein zaten heb ik heerlijk liggen slapen.

Dus dat was een ochtendje erg hard werken. Daarna moesten we om 15.00 uur weer weg, want we moesten toen wel naar school. Het werd dus laat. Ik heb toen lekker uitgebrijd tussen alle hongerige mensen (ook mijn baasje had honger) zitten dineren van mijn brokken uit een plastik zakje. Dat maakte mijn dag weer compleet.

‘s Avonds kwamen de ouders van Eef nog langs omdat dezelfde dag Eef ook nog eens jarig was. Dus toen was het ook nog een beetje feest. De volgende morgen was ik niet echt mijn mandje uit te branden, maar dat zul je wel begrijpen denk ik.

Ik ga maar weer eens een tukje doen, want je weet maar nooit of ik vanavond nog aan de bak moet.

Pootje Renske